Etty Hillesum

Voorstelling:  “Reikhalzen naar het leven”

Yentl Flavour neemt u mee in de denkwereld van Etty Hillesum aan de hand van een aantal van haar dagboekfragmenten. Deze worden afgewisseld met prachtige (met name Jiddische) liederen en instrumentale klanken. Naast onze vertrouwde viool en gitaren, brengen ook trommels, bekkens, fluit en woodblocs de teksten dichterbij.
Als afsluiting klinkt het ontroerende lied Song of songs uit de Mauthausen Cyclus van Mikis Theodorakis in een eigen Nederlandse vertaling.
De voorstelling duurt 70 minuten zonder pauze en wordt sinds vier jaar o.m. regelmatig gespeeld in de periode voor de 4e mei.

Reacties:

De voorstelling “Reikhalzen naar het leven” roept een heel invoelbaar beeld op aan datgene wat in Etty Hillesum is omgegaan – grote bewondering voor de soberheid en zuiverheid van de keuze van de teksten en de voordracht daarvan. Samen met de zeer hoogstaande zang- en muziekkwaliteit is het heel bijzonder om deze voorstelling bij te wonen.’    

Nov. 2019 Hilde en Wim, Zutphen

‘In Lochem heb ik de voorstelling “Reikhalzen naar het leven” gezien. De teksten waren bijzonder indrukwekkend, de muziek prachtig gespeeld en vooral de uitspraak van het Hebreeuws en Jiddisch heeft indruk gemaakt. Voor mij persoonlijk was het een bijzondere, ontroerende voorstelling. Veel dank.’

Nov. 2019 Evelien van Gelder

 ‘Zondag 24 november trad Yentl Flavour op in onze mooie sjoel met hun prachtige voorstelling over Etty Hillesum. Het publiek was zeer onder de indruk van ‘Reikhalzen naar het leven’. Prachtig verteld en fijn begeleid door muziek en zang.’                               

Nov. 2019 Hanjo Haneveld, Lochem

‘Een zeer indrukwekkende voorstelling die het publiek na afloop in stilte achterliet: “Er zijn geen woorden voor”. Het herinneren van de genocide op de Joden dient blijvend herinnerd te worden, voor toen en evengoed voor nu met andere volkeren – een voorstelling die in diepgang en kracht tijdloos is en er in slaagt het morele besef over genocide weer aan te scherpen.’    

Nov. 2019 Marcel Diephuis, Almen

‘Jullie samenspel was mooi in balans en van hoge kwaliteit – de zangeres bezorgde je regelmatig kippenvel door haar bezielde en indringende manier van zingen en theatrale bijbehorende gebaren. Ieder moment was beladen, geladen, bezield – prachtig en gevoelig gitaarspel.’                                    

Nov. 2019 Lisette Elders. (Celliste)

‘Het was alsof Etty helemaal aanwezig was in het moment. Haar lijden, haar optimisme, haar niet-begrijpen, haar weerstand, haar liefde. Bijzonder is het dan, dat het niet heel zwaar wordt. Essentie is zo voelbaar – zo gedragen, jullie muziek, zang, voordrachten en samen zijn. Het was van een grote afstemming, waardoor de inhoud van het leven van Etty Hillesum zeer sterk naar voren kon komen; de prachtige vertolking van Etty’s leven, de joodse liederen. Vooral het laatste lied bezorgde me kippenvel. Het wordt dan zo universeel: het lijden van de mens,vroeger, nu en in de toekomst. Ik vond het zeer ontroerend.’                                 

Mei 2019, Marjan Herlaar

‘Wat een mooie avond met Yentl Flavour bij ‘Open Ichthus’. Indringend en emotioneel. “Komen ze nog eens terug?”, hoorde ik veelvuldig. Jullie hebben diepe indruk gemaakt op het Zoetermeerse publiek met “Reikhalzen naar het leven”. Bedankt!’                        

Mei 2019, Zoetermeer

Zie ook onze pagina  ‘Impressies’.

Etty Hillesum:
Zij schrijft haar dagboeken gedurende de bezettingsjaren. Ze is 26 jaar als de oorlog begint en woont op dat moment in Amsterdam.
Als Etty haar dagboeken begint, op zaterdag 9 maart 1941, is er een Joodse man in haar leven gekomen, de psychochiroloog Julius Spier, bij wie ze in behandeling gaat. Met hem bouwt zij een stormachtige relatie op, die gaandeweg spiritueler van aard wordt. Julius Spier heeft een grote invloed op Etty en op haar ontwikkeling.
Midden in een donkere grimmige wereld zoekt Etty naar orde in haar innerlijke chaos; worstelt ze zich een weg door onrust en somberheid naar innerlijke vrede.
En terwijl om haar heen de oorlog een steeds dwingender plaats inneemt, getuigen haar dagboeken steeds intenser van een reikhalzend verlangen naar het leven.

Ondanks de toenemende dreiging duikt Etty niet onder; maar gaat – weloverwogen – naar Westerbork, waar ze eerst werkzaam is bij de afdeling ‘sociale verzorging doortrekkenden’ en waar ze uiteindelijk kampbewoner wordt. Op 7 september 1943 wordt het gezin Hillesum gedeporteerd naar Auschwitz, waar Etty op 30 november is omgebracht. Ze is dan 29 jaar.
Achtergebleven zijn haar dagboeken, èn haar getuigenis van die diepe krachten, die in een mens zijn neergelegd, zoals onderstaand dagboekfragment het treffend verwoordt:

‘Eén ding is wel zeker: men moet de voorraad liefde op deze aarde helpen vergroten. Ieder beetje haat dat men al aan het veel te vele haten toevoegt, maakt deze wereld onherbergzamer en onbewoon-baarder. En van die liefde heb ik veel, heel veel, zó veel, dat ze werkelijk al mee kan tellen en niet meer te weinig is […]’ 4 juli 1942